ชีวิตของผมเคยไร้สีสันและโปร่งแสงจนกระทั่งพบฮิโนะ มาโอริ― คำสารภาพหลอกๆที่กล่าวต่อเธอเพราะถูกเพื่อนร่วมห้องบังคับ แต่เธอกลับรับคำสารภาพนั้นโดยเพิ่มเงื่อนไขว่า “ห้ามชอบกันอย่างจริงจัง” และแล้วความรักจอมปลอมก็เริ่มต้นขึ้น ในตอนที่ใกล้จะพูดไม่ออกว่านั่นคือความรู้สึกจอมปลอม―ผมถึงได้รู้ว่า “ฉันป่วยน่ะ มันเรียกว่าการสูญเสียความทรงจำไปข้างหน้า ถ้าหลับไปก็จะลืม สิ่งที่เกิดในวันนั้น ทุกอย่าง” เธอผู้สูญเสียความทรงจำในทุกๆวันและแต่ละวันที่ความรักซึ่งมีอายุเพียงวันเดียวสะสมถมทับ หากทว่าเรื่องราวนั้นกลับดำเนินมาถึงตอนจบอย่างกะทันหัน…