ทั้งที่นางคลอดองค์ชายออกมาจนเหมือนมีสถานะสูงศักดิ์ที่สุดในบรรดาสตรีตำหนักใน กลับไม่มีขุนนางเลยสักคนที่สนับสนุนให้นางเป็นฮองเฮา เพียงเพราะนางเป็น ‘เทพธิดา’ ไร้ซึ่งอำนาจ นางต้องหาทางก้าวขึ้นไปด้วยตัวเองเพื่อความสงบสุขของตนกับลูก เพราะแม้แต่ฮ่องเต้ที่เว้นตำแหน่งนี้ไว้ให้นางก็ไม่อาจช่วยนางได้ ทว่าแผนการที่นางดำเนินมากลับพังพินาศลงในก้าวสุดท้ายเพราะความเสียสติไปชั่วคราว หนทางเดียวที่เหลือเพื่อให้นางได้สวมมงกุฎหงส์ที่เขางัดออกมาใช้ทำให้นางต้องถูกพรากลูกไปแสนไกล นางจึงดิ้นรนพยายามสุดชีวิตเพื่อพาลูกกลับมาอีกครั้ง แม้ต้องกลายเป็นฮองเฮาวิปลาสในสายตาของคนทั้งวังก็ยินดี และนี่ถือเป็นการเอาคืนที่เขาทำให้นางต้องเจ็บปวด ขณะเดียวกันนางรู้สึกว่า...ที่จริงนางกับเขาก็สามารถใช้ชีวิตไปด้วยกันอย่างนี้ได้เช่นกัน