รพินทร์...เป็นความจริงตามที่มันตรัยได้บอกไว้กับฉันหรือว่า...อดีตแต่ปางบรรพ์ เธอคืออัคนีรุทร์ กษัตริย์ผู้กระหายเลือด ฉันคือ...จิตรางคนางค์ มกุฏราชกุมารีแห่งนิทรานคร ผู้หลงรักเธอเพียงฝ่ายเดียว มิหนำซ้ำ เธอยังเป็นอริราชศัตรูผู้ปลงพระชนม์พระราชบิดาฉันในสนามรบ ทุกประโยคทุกข้อความที่มันตรัยบอกเล่าไว้มันยังก้องอยู่ในสมองฉันทุกขณะ ดารินถอนใจลึก พยายามสลัดความนึกคิดอันวกวนออกไปจากดวงจิต หลับตาลงอย่างโหยละเหี่ยสุดจะทุกข์ระทมใจ