ภัยพิบัติจากการระบาดของตั๊กแตนเล่นงานมณฑลอิเซ แทบไม่มีใครรู้จักภัยคุกคามจากตั๊กแตนแล้ว ทำให้ผู้คนตกอยู่ในความอลหม่าน เกิดจากแย่งชิงอาหารและการจลาจลตามหัวเมืองตะวันตกและชายแดน เมาเมาเจ็บใจที่ตนเองทำอะไรไม่ได้ แต่ก็พยายามทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้ ฝ่ายจินชิที่มาจากส่วนกลางก็เช่นกัน แม้จะถูกกักตัวไว้เพื่อความปลอดภัย แต่เพราะคาดการณ์ไว้ล่วงหน้าว่าจะเกิดการระบาดของตั๊กแตน จึงขอเสบียงจากส่วนกลางมาได้ทันท่วงที ทว่า ผลงานกลับตกเป็นของเกียคุโอผู้สำเร็จราชการแทนเจ้าเมืองตะวันตกเสียนี่ เมาเมาไม่พอใจกับการแย่งผลงานในครั้งนี้ แต่ตัวจินชิเองกลับไม่นำพา และใช้อำนาจในฐานะพระอนุชาขอความช่วยเหลือมายังมณฑลอิเซอย่างเต็มที่——