เมื่อสิ้น ดร.ไกร ผู้เป็นบิดา กรกฏ เบ็ญจรงค์ ก็ถูกผูกมัดกับ ละอองดาว ไว้ด้วยเงื่อนไขของพินัยกรรม เขาซาบซึ้งในความดีงามเพียบพร้อมทุกกระเบียดนิ้วของหล่อน ทว่าเท่าแล้วเท่ารอดก็เพียรจะปฏิเสธหัวใจของตนอยู่นั่นเองว่า เขาไม่ได้รักหล่อน! ความทิฐิทระนง เชื่อมั่นในตนเองตามนิสัยเดิม บังคับให้เขาพยายามอยู่เต็มเหนี่ยวที่จะคิดเช่นนั้น ทั้งๆ ที่แก่นแท้ของหัวใจท่วมท้นไปด้วยความเจ็บปวดทรมาน เปรียบไม่ผิดอะไรกับสนิมหรือไฟที่สุมขอนกัดกร่อนลึกลงไปทุกขณะ