“อัคนีรุทร์! บอกให้หยิบอาวุธขึ้นมา!” “ถ้าเลือกหยิบได้ พี่จะหยิบดวงใจในทรวงอกของพี่ให้แก่เจ้าไป” จิตรางคนางค์เงื้อหอกขึ้นสุดล้า พักตร์เริ่มอาบนองไปด้วยหยาดอัสสุชลที่ถะถังพรั่งพรู “อัคนีรุทร์ เราต้องจากกันแล้วในภพนี้ ดูหน้าข้าไว้ให้เต็มตา คำมั่นสัญญาที่มีต่อกัน ขอให้สิ้นสุดลง ณ สายัณห์กาลนี้ ขอให้ท่านจงพบกับความทุกข์ทรมานเจ็บปวดเพราะรัก เหมือนเช่นที่ข้าได้เป็นอยู่ในขณะนี้ ร้อยภพ พันชาติ ลาก่อน” จิตรางคนางค์ปาหอกในมือไปปักอยู่ตรงพื้นเบื้องหน้าของอัคนีรุทร์โดยแรง!