“คิมิสึกะ คิมิฮิโกะ เป็นเหมือนศูนย์กลางของฉันมาตั้งแต่ต้น” หลังจากที่รู้ตัวจริงของ ‘บันทึกแห่งนภา’ ผม คิมิสึกะ คิมิฮิโกะ และเหล่ายอดนักสืบก็เดินทางมาถึง ‘ระบบ’ หรือชิ้นส่วนสุดท้ายสำหรับการกู้บันทึกของโลกที่เว้าแหว่ง อีกทั้งยังทวงเอาความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับ ‘มหาภัยพิบัติ’ กลับคืนมา ทว่า “นายต้องกลับมานะ” “อื้ม หลังจากที่กอบกู้โลกเรียบร้อยแล้วนะ” นั่นคือคำสัญญาที่ครั้งหนึ่งผมเคยให้ไว้กับพวกพ้อง โดยมีการปลุกเจ้าหญิงนิทราให้ฟื้นจากการหลับใหล ก่อนมุ่งหน้าสู่ตอนจบอันแสนสุข แต่โจทย์ที่ ‘จุดเอกทัศน์’ ได้รับมานั้นกลับเข้าข่ายทางเลือกสุดโต่ง...นักสืบตายแล้วอย่างนั้นหรือ ผมไม่ยอมให้เรื่องจบลงแบบนี้แน่นอน ในเมื่อรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะแล้วผมย่อมไม่ลังเลที่จะเลือก—แม้ว่านั่นจะเป็นตัวการที่ทำให้ผมถูกเรียกว่า ‘มหาภัยพิบัติ’ ก็ตาม