ไม่รู้ว่าเนิ่นนานเท่าไรกว่านางจะเดินทางจากโลกเดิมมาถึงโลกนี้ มิหนำซ้ำยังปรากฏตัวท่ามกลางฝูงตั๊กแตนดำทะมึนจนกลายเป็นที่สาปแช่งเดียดฉันท์มานานปี และกาลเวลาที่ไม่อาจทำร้ายนางได้ยิ่งทำให้นางไม่เหมือนมนุษย์มากขึ้นทุกที จนกระทั่งได้พบกับเขา...เด็กชายผู้หยิ่งทะนง แม้หิวก็ไม่พูด เจ็บก็ไม่ร้อง เพียงมองนางอย่างยโส เขาทำให้นางรู้ว่านางไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา แต่เป็นเทพธิดาผู้นำพาฮ่องเต้ขึ้นสู่บัลลังก์ ดังนั้นพวกของเขาจึงนำนางออกมา ‘แสดงตัว’ และเก็บนางไว้เพื่อพิสูจน์ว่านางไม่มีวันแก่จริงๆ รอจนเขาเติบใหญ่ ถึงเวลานั้นค่อยใช้งานนาง ทว่าใครจะรู้ว่าเพราะคำว่าเทพธิดานี้ทำให้มีทั้งคนที่อยากได้นางไว้ และคนที่อยากฆ่านางให้ตายไปเสีย แม้แต่เขาเองยังเอ่ยว่า...ให้เจ้าตายอยู่ข้างนอก มิสู้ให้ข้าตีเจ้าตายเสียดีกว่า