‘สมมุติถ้าโลกใบนี้เป็นละคร ใครจะได้เป็นพระเอกกันนะ—’ วันปฐมนิเทศเข้าเรียนมัธยมปลาย น้องสาวบุญธรรม เพื่อนสนิท เพื่อนสมัยเด็กทั้ง 3 คน ได้ ‘กล่าวลา’ นากายาม่า โคทาโร่ ทําให้เขาต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว และกลายเป็นตัวตนที่ไม่สําคัญในชีวิตของคนอื่นๆ จนเขาตระหนักว่า ตนเองเป็นได้เพียงแค่ ‘ตัวประกอบ’ ทว่า หลังเลิกเรียนวันหนึ่ง เขาได้เจอกับ ชิโมสึกิ ชิโฮะ ที่หลับใหลอยู่ในห้องเรียนไร้ซึ่งผู้คน เธอที่ได้รับการกล่าวขานว่าเงียบขรึมและไม่เคยแสดงสีหน้า ผู้เป็นเป้าหมายหลักของ ริวซากิ เรียวมะ หนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่กําลังสร้างฮาเร็มในชั้นเรียน เธอคนนั้นได้ยื่นมาจับมือโคทาโร่ด้วยรอยยิ้มทั้งใบหน้าพร้อมเอ่ยว่า “นายช่วยมาเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม?” ‘พระเอก’ ของละครเรื่องนี้ไม่ใช่ผม ผมคิดแบบนั้นมาตลอดจนกระทั่งถึงวันนั้น...