ดูเหมือนว่าชีวิตของผมในอนาคตต่อจากนี้ คงจะไม่มีเรื่องอะไรดีๆเกิดขึ้นอีกแล้ว และเหตุที่มูลค่าประเมินอายุขัยของผม มีราคาแค่ปีละหนึ่งหมื่นเยนก็เป็นเพราะเหตุผลนั้น ผมที่มองอนาคตในแง่ร้ายและได้ขายอายุขัยไปจนเกือบหมด พยายามจะมีความสุขกับชีวิตที่เหลืออยู่อีกเพียงน้อยนิด แต่ไม่ว่าจะทำอะไร ผลที่ได้ก็กลับเป็นตรงกันข้ามไปเสียหมด กว่าที่จะรู้ตัวว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อใครบางคนคือความสุข อายุขัยของผมก็เหลืออยู่อีกแค่ไม่เท่าไร!?