คนที่แต่งแต้มสีสันให้โลกของมนุษย์ล่องหนอย่างฉันก็คือเธอผู้เปรียบเสมือนดวงตะวัน สึมุงิเคยถูกแกล้งตอนม.ต้น จึงพยายามใช้ชีวิตม.ปลายด้วยการทำตัวเป็น “มนุษย์ล่องหน” ไม่ให้สะดุดตาใคร ไม่ต้องมีใครสังเกตเห็นก็ได้ ทั้งที่คิดแบบนั้น...แต่เธอก็ค่อยๆ สนใจอิโอริที่เข้ามาทักขึ้นมา...? เมื่ออ่านแล้วจะพบกับอาการใจเต้นและอยากมีความรัก เชิญสัมผัสกับเรื่องสั้นอันเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์สไตล์ซาวะ ฮาเซงาวะได้ ณ บัดนี้!