ยามยืนราวกับดอกโบตั๋น ยามนั่งราวกับดอกบ๊วย ยามเดินสง่างามราวกับดอกลิลลี่ ทว่าถ้อยคำที่เอ่ยเอื้อนราวกับหนามกุหลาบ——— ในฐานะสมาชิกคนที่ 6 ของขบวนการนักสืบรูปงาม โดจิมะ มายูมิ ผู้เริ่มคุ้นชินกับกิจวัตรประจำวันที่รายล้อมด้วยเหล่าพวกพ้องที่แสนกระตือรือร้น ทว่า อยู่มาวันหนึ่ง กลับมีไม้ตีลูกขนไก่ยักษ์มาปรากฎอยู่ในสำนักงานนักสืบ จะเป็นสารท้ารบจากคู่อริ หรือว่า... ตัวตนที่แท้จริงของเด็กสาวผู้งดงามที่ดูราวกับซาชิกิวาราชิ ผู้ถือกุญแจสำคัญอยู่ก็คือ ——!?