—สุดท้าย ก็ไม่วายรักเข้าจนได้ ความเจ็บปวดแสนสาหัสจากการอกหักเมื่อสมัยมัธยมต้นทำให้ซายากะตั้งปณิธานว่าจะไม่รักใครอีกแล้ว แต่วินาทีแรกที่ได้เห็นนานามิ โทโกะ ในพิธีปฐมนิเทศระดับชั้นมัธยมปลาย เธอกลับรู้สึกเหมือนถูกโทโกะดึงดูดอย่างประหลาด หลังจากได้เป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกัน เข้าสังกัดเป็นสมาชิกสภานักเรียนเหมือนกัน ในที่สุดความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองก็พัฒนาจนถึงขั้นเรียกได้ด้วยคำว่าเพื่อนสนิท การได้ร่วมเดินเคียงข้างกันทำให้เธอได้รู้จักทั้งด้านแข็งแกร่งและด้านอ่อนแอของโทโกะ การได้เห็นทุกสิ่งอย่างเหล่านั้นทำให้เธอชื่นชอบในตัวโทโกะมากยิ่งขึ้น แต่เพราะชอบนี่แหละ ซายากะจึงไม่กล้าเอ่ยปากบอกไปว่า “ชอบ” ความลังเล ความหวนสำนึกเสียใจ ความสูญเสียเกาะกินซายากะ ผู้รั้งรอนานเกินไป หวาดกลัวมากเกินไป จนไม่กล้าก้าวขยับรุดหน้า— หากไม่ได้พบ ‘เธอ’ ก็คงไม่รู้ว่าการรักใครสักคนนั้นเป็นเช่นไร