อำภาวดี...หญิงงามที่เป็นที่เลื่องลือในแผ่นดิน ตัดสินใจปลดเข็มขัดทองคำออกจากเอวบาง ปล่อยให้มันร่วงลงสู่พื้นตำหนักดังจนเจ้าราชบุตรต้องหันมามอง เวลานั้นพระวรกายสูงของพระองค์ก็หมุนเข้ามาหา ช้อนร่างบางขึ้นอุ้มไปวางลงบนตั่งบรรทม “ปล่อยข้านะ...ปล่อย” พระสุรเสียงของพระธิดาคำดาราขาดหาย เมื่อถูกพระโอษฐ์ของเจ้าสามฟ้าปิดเอาไว้แนบแน่น...ไม่หล่อนให้ทรงกล่าวอะไรออกมาอีก เจ้าหญิงยี่โขงทรงคร่ำครวญอย่างอ่อนพระทัย พระวรกายกลมกลึงในอ้อมแขนแม่ทัพหนุ่มทัพสะท้าน เมื่อรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับพระองค์อีก...เมื่อโมนาติดใจกับความสุขอันล้นหัวใจ ไม่ยอมปล่อยเจ้าหญิงให้พ้นไปจากกายของเขา ในขณะที่ราชองครักษ์ทั้งหมดติดตามเจ้าสามฟ้าไป ยกเว้นศิขรินทร์ เขาขี่ม้าบ่ายหน้าไปยังนอกเมืองเพื่อตามหาใครคนหนึ่ง...และต้องให้เจอ...