ครั้นได้ประสบพบพักตร์กับ 'คุณรักษ์' บุตรชายคนสุดท้องของเจ้าพระยาผู้มีพระคุณเป็นครั้งแรก บ่าวในเรือนอย่าง 'ไอ้แสน' ก็มิอาจลบเลือนชายหนุ่มผู้สวมบทพระรามในโขนมหรสพคืนนั้นได้ ความพิศวาสหมายใกล้ชิดชายอันเป็นที่รักผลักดันให้มันหาญกล้ารับปากพี่ชายของคุณรักษ์ รับบทเป็นทศกัณฑ์แสดงในงานสมโภช เปิดทางให้อีกฝ่ายหนีตามไปกับหญิงคนรัก ความผิดที่บ่าวอย่างมันร่วมมือทำชั่วกับนายช่างมากโข กระนั้น...ผู้ใดเล่าจะเหมาะสมกับบททศกัณฑ์เท่ามัน ในเมื่อบททศกัณฑ์ไร้ผู้ละเล่น ไอ้แสนจึงต้องสวมหัวโขนแทนอย่างมิอาจเลี่ยง เฉกเช่นเดียวกับที่มันสวมหัวโขนแสร้งว่าภักดีกับคุณรักษ์ ทั้งที่ใจคิดสกปรกชั่วช้ายิ่งกว่าอ้ายยักษ์ที่มันรับบทอยู่ แม้จะต้องตกนรกหมกไหม้ มันก็หมายจะเชยชมนายของมันให้สมใจสักครา... ๏วิปริต คิดสู่ เป็นคู่สอง น้ำตานอง อกตรม มิทนไหว เป็นเพียงทาส บ่าวไพร่ ชาติจัญไร หาญคิดไกล ครองคู่ นายคนงาม ๏ดั่งทศกัณฑ์ หมายปอง นางสีดา แม้นบาปหนา แสนชั่ว กลัวไฉน สวมหัวโขน แสร้งว่า ภักดีไป พ่อประไพ มิแคล้ว ได้เชยชม