วาโย สุริยัน ยอมเข้ามาเป็นคนงานในปศุสัตว์แห่งนี้ เพราะติดใจอโนชา แม่สาวถือตัวซึ่งเป็นบุตรสาวเจ้าของที่นี่ ทุกคนเข้าใจว่าเขาคือคนพเนจรที่บังเอิญช่วยชีวิตบิดาหล่อนไว้ โดยไม่มีใครทราบแน่ชัดว่าจริงๆ แล้วเขาเป็นใครมีอาชีพอะไร แม้หล่อนจะไม่ชอบสายตาที่ไม่เคยเจียมตัวของเขา แต่กลับรู้สึกซาบซ่านทุกครั้งที่มือร้อนบังอาจสัมผัสหล่อน หญิงสาวไม่รู้หรอกว่าตนไม่มีทางหนีพ้นตั้งแต่ที่เขาเห็นหล่อนเลือกซื้อซับในผ้านิ่มสีชมพูชิ้นนั้นแล้ว