ยุย พนักงานอิสระเก็บผู้ชายอ่อนระโหยโรยแรงมาจากข้างทาง ยุยปล่อยโทชิกิ ชายคนดังกล่าวผู้มีเสน่ห์อย่างน่าประหลาดทิ้งไว้ไม่ได้เลยพาเขาไปส่งถึงบ้าน แม้จะโดนปั่นหัว แต่ยุยก็ยอมรับชายหนุ่มได้ ทว่ารุ่งเช้าตอนตื่นขึ้นมา ประตูกลับถูกล็อกไว้ ทำให้ออกไปไหนไม่ได้ โทชิกิอมยิ้มพลางกล่าว “ฉันมีงานอดิเรกชอบกักขังน่ะ” แท้จริงแล้วสิ่งที่เขาต้องการคืออะไร...!? ความรักละเมียดละไมที่หวามไหวอยู่ระหว่างชีวิตประจำวันกับชีวิตอันหลุดกรอบเปิดม่านขึ้นแล้ว ณ บัดนี้!