‘ความฝัน’ เป็นคำที่ชวนให้นึกถึงภาพที่สวยงามและความรู้สึกดี แต่ไม่ใช่กับ ‘ความฝัน’ ที่หลินปั้นซย่าและซ่งชิงหลัวได้พบเจอ เพราะสิ่งที่พวกเขาเผชิญหน้าอยู่ในตอนนี้เป็นห้วงฝันที่กลืนกินชีวิตคน เมื่อหลับตาลงและปล่อยให้สติล่องลอยก็จะถูกดึงเข้าไปในโลกอีกใบหนึ่ง สถานที่ที่ไม่มีอยู่จริงแต่คุ้นชินราวกับไม่ใช่โลกสมมติ ผู้คนที่พบเจอก็คล้ายจะคุ้นเคยสนิทสนมกันเป็นอย่างดี นานวันเข้าก็เริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเป็นความจริงหรือความฝัน พวกเขาแยกแยะไม่ออกและหวาดหวั่น ทำได้เพียงใช้ความเจ็บปวดมาพิสูจน์ และบางคนก็จำต้องเลือกความตายมาตอบคำถามให้ตนเอง