ชายหญิงสี่คนที่มีอะไรบางอย่างส่องแสง “หัวใจ” ให้ฟุ้งกระจายเป็นสีสันหลากหลาย ผ่านการพบและพราก เยจินกับโดวอน หนุ่มสาวออฟฟิศสองคนที่บังเอิญพบกัน เพราะเราต่างหลบหลีกโลกวุ่นวายในระหว่างจิบกาแฟถ้วยโปรด ซึ่งทั้งคู่ต่างขีด “ระยะกำลังดี” ให้ตัวเอง โฮ-กเยกับแจอิน ชายหนุ่มผู้ไม่เคยชอบขนมปังแต่หลงใหลในกลิ่นแห่งความเข้าใจ ในร้านขนมปังเล็กจิ๋วของหญิงสาว “เธอหยิบปริซึมนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวังแล้วยื่นไปที่ผนังสีขาว ปล่อยให้แสงแดดทะลุผ่าน แสงสีงดงามแตกกระเจิงไปทั่ว แสงซึ่งมีความยาวคลื่นทั้งสั้นและยาวกระจายตัวอยู่บนกำแพง แถมสีเหล่านั้นเรียงต่อกันกลับกลายเป็นสายรุ้งสลัวดูละมุนตา … ฉันอยากเป็นคนที่ส่องแสงให้กับใครสักคนหนึ่ง”