ผู้หญิงน่ะ ไม่ว่าจะใครไปใครมาก็ไม่ปฏิเสธ ผมมองผู้หญิงเป็นของแบบนั้น แต่แล้วคนที่มาปรากฏตัวต่อหน้าผมก็คือยัยนั่นที่บังเอิญมาเห็นผมซึ่งมีแฟนอยู่แล้วกำลังนอกใจกับสาวคนอื่น แล้วยังบอกว่า “เชิญตามสบาย” นี่มันอะไรกันเนี่ย พอจูบไปเพื่อปิดปากเพราะจะได้ถือว่า “สมรู้ร่วมคิด” นึกว่ายัยนั่นจะกลัว แต่ที่ไหนได้ “แค่นี้ไม่ถือว่าสมรู้ร่วมคิดหรอก?” แล้วเป็นฝ่ายเชิญชวนผมซะเอง คำพูดทิ้งท้ายของยัยนั่นก็คือ “แค่ครั้งเดียวอย่ามาทำตีสนิทหน่อยเลย” นั่นมันอะไรกัน หา? ไม่รู้เมื่อไหร่ที่ผมกลายเป็นฝ่ายไล่ตามยั่ยไปซะแล้ว...? ปลายทางความสัมพันธ์แบบลับๆ ที่เริ่มต้นเพราะ “ความจงใจ” ระหว่างโคสึเอะ หญิงสาวผู้ไร้รัก กับโทโมอากิ ชายหนุ่มลั้ลลาผู้มีแฟนอยู่แล้ว จะเป็นเช่นไร สักวันจะแปรเปลี่ยนเป็น “รัก” หรือไม่?