ช่อปักษาสวรรค์ อันมีกลีบแข็ง สีแดงเข้ม สลับเหลืองและเขียวอยู่ในตัวเอง นำมาร้อยประสานเกี่ยวพันกันราวมงกุฎวางเด่นอยู่บนถาดทองคำนั้น มันเป็นมาลัยดอกไม้ป่าที่ประดับแซมด้วยพันธุ์ดอกไม้หลากสีสันไว้อย่างงดงาม เสมือนที่รพินทร์และดาริน เคยนำมาร้อยพันจัดแต่งให้เป็นรูปมงกุฎไพร ในระหว่างที่ต่างฝ่ายต่างกระเซอะกระเซิงอยู่ในป่าใหญ่ไพรกว้าง ฝ่ายหนึ่งล่วงหน้าไปก่อน อีกฝ่ายหนึ่งติดตามค้นหา ยามนั้น มีแต่ความถวิลหาอาวรณ์ซึ่งกันและกัน...ความเจ็บปวด...รันทดว้าเหว่...สิ้นหวังยิ่งแล้ว!