คืนแรกหลังได้พบกับอีกครั้ง.... โอยะกอดยูริโดยไม่สนว่าจะเป็นเช้า กลางวัน กลางคืน จนเธอหมดสติไป ยิ่งตระหนักถึงความโหดร้ายของโลกที่โอยะอยู่ ความหวาดกลัวที่จะสูญเสียรักไปและความน่ากลัวของโอยะยิ่งทำให้ยูริลุ่มหลงเขายิ่งกว่าเดิม.... หลังกลับมาญี่ปุ่น จู่ๆ โอยะก็เป็นฝ่ายมารับ สถานที่ที่เขาพาเธอไปก็คือบ้านพักตากอากาศที่ไว้ใช้พบกันตามลำพัง....! “มาอิ่มเอมกับฤดูร้อนด้วยกันอีกครั้งเถอะ” แต่ความจริงแล้ว โอยะมีความรู้สึกบางอย่างที่ปิดบังยูริอยู่.... “ทั้งอ่อนโยน น่ากลัว แล้วก็น่ารักเหลือเกิน.... ฉันรักโอยะซังที่เป็นแบบนั้นที่สุดค่ะ” ความรักที่ผ่านพ้นอันตรายมาได้ยิ่งถลำลึกไปมากกว่าเดิม