“ขอบใจนะ ฟุจิมุระ” ซาซางาวะ อายาโนะ ดอกฟ้าประจำชั้นเรียน บอกกับผมที่บังเอิญช่วยเธอจากพวกขี้ตื๊อ นี่อายาโนะจำชื่อคนชอบเก็บตัวอย่างผมได้ด้วยเหรอ…แถมยังเข้ามาทำตัวสนิทสนมด้วยซะงั้น!? ตั้งแต่นั้นมา เธอเริ่มพาผมไปที่บ้านในวันหยุด บางทีก็อ้อนเป็นเด็กๆว่า “ชมฉันหน่อยสิ” บางทีก็ขอให้ค้างคืนด้วย ผมมีความสุขกับการใช้ชีวิตเก็บตัวอย่างโดดเดี่ยวดีแล้วแท้ๆ แต่พอรู้ตัวอีกที เธอก็เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว… “วันนี้ก็จะมาที่บ้านใช่ไหม” “ไม่มีเพื่อนเหรอ ถ้างั้น ฉันก็ยึดไว้เป็นของตัวเองคนเดียวได้สินะ!” “...ฉันคิดว่านายเป็นคนพิเศษไม่ได้เหรอ” เธอที่เคยอยู่ไกลเกินเอื้อม ตอนนี้กลับใกล้ชิดกันแบบระยะห่างเป็นศูนย์ เลิฟคอเมดีของเด็กหนุ่มที่โดนสาวฮ็อตใจกล้าปั่นหัวได้เริ่มขึ้นแล้ว!